งามพลิ้ว ปลาซิวหางกรรไกร

โดย จำนง ถีราวุฒิ

  

          ในยุคเศรษฐกิจเป็นเช่นนี้ สำหรับท่านที่กำลังต่อสู้อยู่กับชีวิต ต่อสู้กับอุปสรรคที่เกิดขึ้นผมขอเป็นกำลังใจให้ครับอย่ายอมแพ้ อย่าท้อถอย สู้นะครับ เพราะปัญหาทุกอย่าง ถ้าหากเรามีความตั้งใจ มีสติและความดีในการแก้ปัญหาผมเชื่อว่าอุปสรรคต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นจะผ่านพ้นไปด้วยดีอย่างแน่นอนครับและสิ่งที่สำคัญคือใจของเราต้องไม่ใช่ใจปลาซิวนะครับ ถ้าสวยน่ารัก มีเสน่ห์เหมือนปลาซิว ผมเห็นด้วย แต่ถ้าใจปลาซิวแล้วล่ะก็ไม่รู้จะแก้ปัญหาอย่างไร

ขอบคุณภาพจากhttp://aqua.c1ub.net/forum/lite.php?topic=179608.0

บทความฉบับนี้เหมือนเช่นเคยครับ ปลาสวยงามตามฉบับแบบไทย ๆ ผมขอนำเสนอ“ปลาซิวหางกรรไกร” ตอนที่ผมเลี้ยงปลาชนิดนี้ใหม่ ๆ ก็นึกขำตัวเองเหมือนกัน เคยเลี้ยงแต่ปลาระดับแนวหน้า ราคาหลักร้อยหลักพัน แล้วอยู่ ๆ ก็มาเลี้ยงปลาซิวหางกรรไกรนี่น่ะ.....เอ๊ะ!มันสมศักดิ์หรือเปล่า แล้วมันจะสวยหรือคำถามเหล่านี้เกิดขึ้นในใจตลอด แต่พอนำปลาซิวหางกรรไกรที่ผมได้มาจากทะเลน้อยจังหวัดพัทลุงปล่อยลงสู่ตู้ปลาที่จัดแต่งด้วยก้อนหินสลับกับพันธุ์ไม้น้ำ เท่านั้นแหละครับปลาซิวหางกรรไกรทำให้ผมขากรรไกรแทบค้าง สวยจริง ๆ สวยงามมากครับ

          

ปลาพื้น ๆ อย่างปลาซิวหางกรรไกร ทำไมถึงสวยทำไมถึงน่าสนใจ แล้วลักษณะหน้าตามันเป็นอย่างไร มาทำความรู้จักกับปลาชนิดนี้กันเลยครับ....ปลาซิวหางกรรไกรหรือปลาซิวหางดอกเป็นปลาซิวชนิดหนึ่งในสกุล Rasbora มีชื่อวิทยาศาสตร์ Rasbora triineataSteindachner, 1870 มีรูปร่างเรียวยาว แบนข้าง ท่อนหางยาว เกล็ดตามลำตัวมีสีขาวเงินปนน้ำตาล ที่แหละครับถือเป็นอีกหนึ่งจุดเด่นที่สวยงามของปลาชนิดนี้เวลาว่ายน้ำเกล็ดสีขาวของมันแวววาวระยิบระยับสวยงามมาก และมีส่วนหลังโค้ง หัวโต นัยย์ตาโต ท้องใหญ่ หลังมีสีน้ำตาลปนดำ มีแถบสีดำตามลำตัว มีลายดำปนแฉกของครีบหาง หางแฉกเว้าคลายกรรไกร ส่วนหางนี่เองครับที่เป็นที่มาของชื่อปลาชนิดนี้

          ปลาซิวหางกรรไกรจัดเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่ชนิดหนึ่งในสกุลนี้ แต่เวลาเรานำมาเลี้ยง ให้เอาขนาดเล็ก ๆ นะครับจะดูสวยกว่าปลาที่มีขนาดใหญ่ ปลาชนิดนี้สามารถโตเต็มที่ได้ 15 เซนติเมตร มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่กินพืชน้ำและแพลงก์ตอนสัตว์เป็นอาหารรวมถึงแมลงขนาดเล็ก ๆ ในประเทศไทยเราพบได้ที่ แม่น้ำเจ้าพระยา แม่น้ำโขง และภาคใต้ โดยเฉพาะที่ทะเลสาบสงขลาแถว ๆ ลำปำ, ทะเลน้อย จังหวัดพัทลุง มีปลาชนิดนี้อาศัยอยู่มากครับ เวลาผมออกไปสำรวจสัตว์น้ำบริเวณทะเลสาบสงขลา ก็มักจะนำอาหารติดไม้ติดมือไปฝากปลาชนิดนี้อยู่เป็นประจำเวลาให้อาหารมันจะมารุมกินเป็นฝูงก็เพลิดดีครับทำงานไปด้วยสนุกกับปลาไปด้วยส่วนในต่างประเทศพบได้เรื่อยไปจนถึง คาบสุมทรมลายู เกาะบอร์เนียว และเกาะสุมาตรา

ขอบคุณภาพจากhttp://www.fisheries.go.th/it-database/fish/product.php?Page=13&CatID=

          วิธีการเลี้ยงปลาชนิดนี้ไม่ยากเลยครับฟังดูเหมือนกับยากเพราะปลาชนิดน้ำได้รับฉายาว่าใจอ่อนเหลือเกิน แต่ถ้าเราเลี้ยงดูเอาใจใส่เป็นอย่างดีมันก็ไม่ได้ใจอ่อนอย่างเช่นฉายาหรอกครับ ตู้ปลาขนาด 40×60 เซนติเมตร ตกแต่งด้วยก้อนหินและพันธุ์ไม้น้ำตามจินตนาการของตัวเองได้เลยครับชอบแบบไหนอย่างไร ตามใจที่ตัวเองถนัดใส่น้ำที่ไม่มีคลอรีนลงไปพร้อมระบบกรองน้ำและเครื่องให้อากาศ อุณหภูมิของน้ำอยู่ระหว่าง 28–29 ˚C pH 6.5–7.5 ปล่อย ปลาลงเลี้ยง 10-15 ตัวเมื่อปลาโตขึ้นสามารถปรับลดจำนวนได้ตามความเหมาะสมอาจจะนำปลาชนิดอื่นมาร่วมสร้างสีสันในตู้บ้างก็ได้นะครับแต่ควรเป็นปลาตัวเล็ก ๆ เพื่อให้ดูเหมาะสมกับขนาดของปลาซิว อาหารที่ซื้อมาสามารถให้อาหารเม็ดเล็กได้เลย แต่ถ้าเป็นปลาที่ได้มาจากธรรมชาติก็ต้องฝึกให้อาหารเม็ด โดยการนำอาหารเม็ดขนาดเล็กผสมกับลูกน้ำ ในปริมาณที่น้อย ๆ ก่อนแล้วค่อย ๆ ปรับเพิ่มปริมาณอาหารเม็ดส่วนลูกน้ำค่อยลดปริมาณลงเช่นกัน หลังจากที่ปลากินอาหารเม็ดเก่งแล้วก็ให้อาหารเม็ดเพียงอย่างเดียวได้เลยครับ แค่นี้แหละครับสวรรค์ในตู้ปลาก็จะกลายเป็นของคุณทันที

ขอบคุณภาพจากhttp://th.wikipedia.org/wiki

          ปลาพื้นเมืองของไทยถึงแม้ว่าจะเลี้ยงดูไม่ยากสามารถอดทนต่อสภาวะแวดล้อมได้ดีกว่าปลาสวยงามชนิดอื่น แต่การดูแลกการเอาใจใส่ก็ไม่ต่างกันนะครับ ความต้องการในส่วนนี้มีความสำคัญสำหรับปลาสวยงามทุกชนิดแหละครับ

          ขอยุติบทความฉบับนี้ไว้แค่นี้ก่อนนะครับพบกันใหม่ฉบับหน้ากับปลาสวยงามพื้นเมืองตามแบบฉบับไทย ๆ เขียนบทความฉบับนี้เสร็จก็ต้องรีบไปทำงานอย่างอื่นต่อครับยุดนี้ต้องขยัน อดทน อ่อนแอไม่ได้นะครับ เดี๋ยวจะกลายเป็นใจปลาซิว ฮา ฮา ฮา สวัสดีครับ

อ้างอิง

http://www.nicaonline.com/
จำนง ถีราวุฒิ